Afgelopen vrijdag 25 mei was het weer zover. Lisa mocht weer voor controle naar het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam. Het begint langzamerhand te wennen. Elke 4 maanden inmiddels naar het ziekenhuis voor een controle door de kindermetaboloog en een gesprek met de dietiste.

Voordat we de kindermetaboloog spreken wordt Lisa altijd eerst gemeten en cijfers van deze controle:

• Lengte: 85,2 cm. En dat is precies op het landelijk gemiddelde voor 20 maanden.
• Gewicht: 10.410 gram. En dat ligt onder het landelijk gemiddelde. Maar gelukkig nog wel binnen de marges. De metaboloog gaf ook aan dat ze dit niet als probleem zien. Boven het gemiddelde wel, gezien de toenemende vetzucht bij kinderen in Nederland.

De metaboloog heeft weer bloed afgenomen. En wij hadden zelf al urine meegenomen voor de controles. Die urine heeft Lisa overigens keurig in een potje geplast, dus we hoefden niet met plakzakjes in de weer. Lisa is nog niet zindelijk hoor, maar ze vindt het potje ondertussen heel interessant. En zo af en toe lukt het om haar op het potje te laten plassen. Het bloedafnemen was ook heel makkelijk dit keer. Lisa gaf een korte kreet toen het naaldje haar handje in ging, maar verder vondt ze het wel prima. De sticker die ze op haar pleister plakten vond zij interessanter.

De metaboloog is ook tevreden met haar ontwikkeling. Dat Lisa al sinds november loopt, en inmiddels kan rennen en op één been kan staan, vond ze heel verassend. En de steeds groter worden de woordenschat is ook heel goed natuurlijk. Kortom Lisa ontwikkeld zich nog steeds als een normaal kind. Iets dat we ook kunnen zien aan de kinderen in haar omgeving. Ze doet zeker niet onder voor haar leeftijdgenootjes. In een aantal opzichten loopt ze daar ook flink op voor. Ze heeft intussen al een aardig gebit. Nog niet compleet, maar het vordert aardig.

De dietiste was gelukkig ook tevreden. Lisa eet normaal. Eigenlijk eet ze alles wat wij haar voorschotelen. Natuurlijk vindt ze weleens iets niet lekker. Maar het kan zomaar zijn dat ze dat de ene dag dan wel eet, en de andere niet. En voorlopig vinden we dat wel prima. Waar vindt je tenslotte kinderen van 20 maanden die lof, spruiten en postelijn eten!

Lisa begint ook steeds beter te praten. Ze begint al kleine zinnetjes te vormen. Ze neemt je dan bijvoorbeeld mee naar de koelkast in de keuken en zegt dan: Papa (of mama), open die vla. Of je dan maar even een schaaltje vla inschenkt voor mevrouw. Of mama open die, als ze iets open gemaakt wil hebben. En ze begrijpt ook heel goed wat je zegt. Lisa lijkt ook nieuwe woordjes makkelijk te leren. Als ze een woord hoort en verkeerd uitspreekt, dan spreekt ze dat na 2 of 3 keer voordoen wel goed uit. We zijn heel blij dat het zo goed gaat.

Lisa is ook helemaal gek van K3 en nijntje de musical. Ze probeert ook nu liedjes mee te zingen. De melodien kloppen al heel aardig, maar de woorden zijn natuurlijk nog niet te volgen. Als ze K3 hoort begint ze ook lekker mee te dansen. Als we weggaan en de kinderwagen of buggy is mee, dan wil ze natuurlijk gewoon lopen. Want zitten is natuurlijk niet leuk. We lopen hier ook regelmatig naar de kinderboerderij in de buurt. We geven dan de geitjes eten, en natuurlijk worden dan de eendjes ook gevoerd. Ze probeert geitjes te zeggen, maar als het te moeilijk wordt, dan heten alle dieren ineens woef.

Lisa is ook dikke maatjes met haar nichtje Janine die 4,5 jaar is. Janine's opa was afgelopen weekend heel ziek. We hebben Lisa verteld dat Janine een beetje verdrietig was. Toen Janine met haar vader Jan en moeder Petra langs kwam is ze naar Janine toegelopen en gaf ze haar een knuffel en een grote aaaahhhh. Janine's opa is inmiddels overleden. We vinden dit natuurlijk heel erg voor Janine en haar moeder en natuurlijk de rest van de familie.