Jan's profileWeblog Jan, Carla en Lis...PhotosBlogListsMore Tools Help
    12/3/2007

    Lang, heel lang geleden

    werden jullie nog bijgepraat over hoe het er bij ons in Delft aan toe gaat. Maar je kent het wel, druk, druk, druk, dus het kwam er steeds niet van. We hebben het nog steeds druk, maar we vonden het toch tijd om jullie even bij te praten over ons drieetjes.

    Op 26 september 2007 zijn we naar de Efteling geweest. Opa Plug werd die dag 65 jaar. Lisa had op de een hele grote button geknutseld met de tekst “65” er op. Opa heeft daar lekker de hele dag mee rondgelopen. Voor Janine was het de eerste keer in de Efteling, voor Lisa al weer de tweede keer dit jaar. Opa en oma Plug, Jeannette en Janine hebben in het Efteling Hotel gelogeerd in een familiekamer. Op de kamer zie je dan ook allemaal figuren van de Efteling.

    Wij zijn er de volgende ochtend heengereden met Jan en Petra. Eenmaal in de Efteling zijn we begonnen bij de soepkommen. En Opa en Oma zouden wel even meegaan. Ze hadden alleen niet in de gaten dat deze best nog wel hard gingen. Daar hadden Lisa en Janine geen moeite mee. De dag begon wel met regen maar in de middag werd het droog en hebben we ons prima vermaakt.

    Begin oktober moesten we weer voor controle naar het ziekenhuis in Rotterdam. Het goede nieuws is dat Lisa het gewoon lekker goed doet qua lengte, gewicht en de galactose waardes in het bloed. Een kleine domper was wel dat we een afspraak moesten maken bij een oogarts om regelmatig te laten controleren of ze toch niet per ongeluk op hele jonge leeftijd staar krijgt. Helaas is dat een mogelijke bijwerking van haar galactosemie. Wij hadden (kop in het zand?) steeds het idee dat ons dat niet zou gebeuren, omdat haar bloedwaardes steeds zo laag waren, en omdat ze (tot nu toe) geen bijwerkingen lijkt te hebben van de galactosemie. En omdat het bij de geboorte ook was gecontroleerd, en toen was er niets aan de hand. Wij maar denken dat het dan pas weer op latere leeftijd zou kunnen gebeuren. Maar dit bezoekje zette ons weer even terug op onze voetjes. Het kan wel degelijk ook op hele jonge leeftijd gebeuren, dus gewoon regelmatig laten controleren.

    Op 6 oktober zijn we met Lisa, oma Plug, Jeannette, Petra en Janine naar de musical van Nijntje geweest. Het was voor ons een gok omdat we niet wisten of Lisa het vol zou houden. Maar ze was helemaal in trans van Nijntje en ondertussen zingt ze de liedjes gezellig mee. Het was een hele belevenis voor de 2 dametjes. En zeker voor herhaling vatbaar.

    De periode daarna is eigenlijk heel normaal verlopen. We komen eigenlijk nergens aan toe, maar dat is het probleem dat iedereen denk ik wel heeft. Lisa heeft wel inmiddels haar eerste kinderziekte achter de rug. Ze heeft in oktober gezellig de waterpokken gehad. Ze heeft bijna 2 weken onder de pukkeltjes en blaasjes gezeten. Wij dachten eerst nog heel naief dat het geen waterpokken was, maar een bezoekje aan de huisarts maakte aan die gedachte ook een eind. Behalve jeuk heeft ze er verder niet zo veel last van gehad.

    De afgelopen twee weken heeft Lisa flink last gehad van een vervelende griep. Veel spuitluiers en regelmatig 's nachts overgeven. We hebben een aantal keren haar bedje kunnen verschonen, en de vloer tussen haar kamertje en de badkamer mogen dweilen. Wel zielig, zo'n klein hummeltje dat met haar handjes op de pot, staat te spugen. Maar ook daar lijkt ze nu een beetje over heen te zijn.

    We hebben inmiddels ook 2 sinterklaasfeesten achter de rug. De eerste was op 28 november bij Opta, de baas van Carla. Daar kwam de goede Sint op kantoor langs en alle kinderen mochten ook komen. De tweede was op 1 december in een sporthal in Berkel en Roodenrijs. Daar had LogicaCMG (de baas van Jan) een berg springkussens en andere speeldingen neer laten zetten. En wie Lisa kent, weet dat springkussens gewoon vet cool zijn. Echt wel! Oh, en niet vergeten. Lisa kent ondertussen elk sinterklaasliedje uit haar hoofd en zingt uit volle borst mee. Of begint spontaan te zingen als je in een winkel loopt. Geen tekort aan belangstelling. Zeker als je zelf ook Sinterklaas Kapoentje loopt mee te zingen.

    Praten gaat ook als een speer. Een papegaai zou jaloers zijn op haar napraat gedrag. Alles wat je zegt, zegt ze ook weer na. Dus we moeten aardig op onze woorden gaan letten.